352+ Emotional Shayari in Marathi 2026

तुझ्याशिवाय हे आकाश अधुरं वाटतं,
प्रत्येक तारा तुझं नाव सांगत असतं,
मी कितीही हसलो तरी मनात वेदना असते,
तू नसल्यावर माझं हे जगणं अधुरं वाटतं.

काही गोष्टी मनात राहतात पण बोलता येत नाहीत,
काही भावना डोळ्यांत राहतात पण दिसत नाहीत,
असंच काहीतरी तुझ्यासाठी ठेवलं मी मनात,
म्हणून ना तुझ्याशिवाय मला दिवस कटत नाहीत.

रडण्याची सवय नव्हती पण तुझ्यापासून शिकलो,
हसणं विसरत होतो तशी तुझी आठवण आली,
जगायला शिकवलंस तूच आणि जगू दिलंही नाहीस,
तुझ्या आठवणींच्या आधीन माझी प्रत्येक धडपड रहायली.

मनाला सांगता येत नाही पण डोळे सांगतात सगळं,
तू नसल्यावर हे हृदय एकटं पडतं,
तुझ्यासाठी मनात जागा सदैव आहे,
तुझ्याशिवाय हे जगणं अजूनही अधुरं आहे.

शब्दांत न सांगता येणारी ती भावना,
ओठांवर न येणारं तुझं नाव,
जगण्यात असतो तरी तुझाच वास,
तुझ्यावाचून हे हृदय कसं जगलं, हीच आमची कहाणी.

काळजाला पळवून नेतोस सदा,
तुझी आठवण येते जेव्हा एकटेपणा भोगतो,
तुझ्या त्या हसण्याचा आवाज काळजात गुंजतो,
शब्द तुटतात पण मनातली भावना जागत राहते.

तुला सांगायचं होतं बरंच काही,
पण शब्द सापडत नाहीत अशातच,
तुझ्या न असण्याची वेदना व्यक्त करता येत नाही,
तुझ्याशिवाय ही जीवनसफर रिकामी राहत.

हृदयाला लागणारी ती रिकामी जागा,
प्रत्येक रात्री तुझी आठवण ठेवते जिवंत,
मन हसवलंस तू आणि मन दुखवलंही तूच,
तुझ्याविना जगणं कसं, हे मला आताही कळत नाही.

जगतो मी आता फक्त जगण्यासाठी,
तुझ्या आठवणीत हरवून राहतो रात्रंदिवस,
तू सोडून गेलीस पण नाव राहिलंय तुझं,
माझ्या या एकाकी मनात सदा तू जिवंत आहेस.

तुझा आवाज ऐकायचा मला नेहमीच,
तुझी उपस्थिती मनाला शांती देत होती,
आता तुझं न असणं मला खाऊन टाकतंय,
तुझ्याशिवाय मी आता खरंच एकटा पडलोय.

मनातल्या भावना कधी बोलून सांगितल्या नाहीत,
तुला समजलं असतं तू असतीस जवळ,
तुझ्याशिवाय आता सगळं सुनं वाटतं,
तुझी आठवण हे मन कधी सोडत नाही.

सांगितलं होतं तुला, मी तुटलो तर भरता येणार नाही,
तरीही तू गेलीस मला एकटं सोडून,
आता मी तुटलो आहे अनेक तुकड्यांत,
त्या तुकड्यांना जोडायला कुणीच नाही जवळ.

दुःख तेव्हा जास्त होतं जेव्हा आपलेच सोडतात,
तुझ्या सोबतीची आशा होती मनात,
पण वेळ आल्यावर तूच दूर गेलीस,
आता मी एकटाच जगतोय या जखमा घेऊन.

आठवणींची वेदना मला रडवते रोजच,
तुझ्या न असण्याची जाणीव मारते मनाला,
तुझं हसणं, तुझं बोलणं सगळं आठवतं,
पण तू आहेस कुठे? हे कळतही नाही.

कितीही हसलो तरी मन रडतंय आतून,
डोळ्यांत पाणी राहतं सदा दडलेलं,
तुझ्या विरहात जगतोय अजूनही,
तुझ्याशिवाय हे जगणं खूपच कठीण आहे.

तोडलंस तू मनाला पण कधी विचारलं नाहीस,
की मी तुझ्याशिवाय कसा जगणार,
सगळ्यांच्या समोर हसतो पण एकटा पडल्यावर,
तुझ्या आठवणीत मी पुन्हा रडतो.

तुझ्याशिवाय आता काहीच आवडत नाही,
दिवस तसे जातात पण रात्री जड असतात,
तुझं नाव घेऊन झोपायचा प्रयत्न करतो,
पण झोप न येणं आणि डोळ्यांत पाणी यातच कटते.

सोडलंस तू मला पण मी सोडू शकलो नाही,
तुझी आठवण सतत मला छळतेय,
जखमी मन घेऊन जगतो रोज,
तुझ्यासाठी जागा सदा राखली मी मनात.

तुझं न असणं एक दुःख नाही तर सजा आहे,
माझ्या प्रत्येक हसण्यामागे तुझं रडणं आहे,
जगतो आहे फक्त जगण्यासाठी,
मनात मात्र तुझं न असणं सततच खातंय.

तुझ्याशिवाय मन हरवलं कुठेतरी,
जागा तीच पण तू नाहीस,
शोधतो तुला प्रत्येक गर्दीत,
पण माझ्या नशिबातच नाही तुझा साथ.

प्रत्येक गोष्ट तुझी आठवण करून देते,
तुझा आवाज कानात गुंजतो सतत,
पण तू नाहीस आता जवळ,
आणि या वेदनेत मी जगतो दररोज.

तुझ्या प्रेमात मी पडलो असाच,
तुझा एक हसरा मनाला चैन देतो,
जगातलं सर्वांत मोठं सुख म्हणजे तू,
तुझ्या सोबतच्या क्षणातच मला स्वर्गाची जाणीव होते.

तुझं नाव घेताना काळीज भरून येतं,
तुझ्या विचारांत मी हरवून जातो,
तू नसलीस तरी तुझं वास मनात असतं,
तुझ्या प्रेमातच मला जगण्याचा अर्थ सापडला.

तू येतेस स्वप्नात आणि जगातोय मी,
तुझ्या आठवणीतच दिवस कटतात माझे,
तुझी लागण मला इतकी आहे,
की तू नसलीस तरी जवळ वाटतेस सदा.

प्रेम म्हणजे तू आणि तू म्हणजे प्रेम,
तुझ्याशिवाय माझं हृदय रिकामं वाटतं,
जगण्यासाठी श्वास आवश्यक असतो,
तसाच तुझा साथ मला जगण्यासाठी आवश्यक आहे.

तुझे डोळे पाहिले की सगळं विसरतो,
तुझ्या आवाजात हरवून जातो रोज,
तुझ्या प्रेमातच मी बदललो आहे,
तुझ्यासाठीच जगत आहे आता.

तुझ्याशिवाय काहीच पूर्ण वाटत नाही,
तुझा हात हातात घेतला की सगळं सोप्पं वाटतं,
तुझ्या सोबतीचा प्रत्येक क्षण खास असतो,
तुझ्या प्रेमात मी पूर्णपणे विरघळलो आहे.

तुझं हसणं पाहिलं की मनात शांती पसरते,
तुझ्या प्रेमात मी रंगलो आहे,
हे जग सुंदर वाटतं तुझ्यामुळेच,
तुझ्या प्रेमातच माझं आकाश सजलंय.

तुला नाही माहीत पण तू आहेस माझ्या प्रत्येक विचारात,
तुझं नाव घेताना मन भरून येतं,
तू दूर असलीस तरी जवळ वाटतेस,
तुझं प्रेम मला जगायला उत्साह देतं.

तुझ्या विना हे जीवन अधुरं राहिलं असतं,
तुझ्या प्रेमाने मला पंख मिळाले,
तुझ्या सोबत असणं हेच खरं सुख आहे,
तुझ्यावरच माझं प्रेम जन्मोजन्मी आहे.

तुझी आठवण मला हसवते आणि रडवतेही,
पण तुझ्याविना मी कुठेच नाही,
तुझं असणं हेच माझं जगणं आहे,
तुझ्यावर प्रेम करणं हीच माझी ओळख आहे.

तू नाहीस जवळ पण मन सोडत नाहीये,
तुझी आठवण रात्रंदिवस मनात राहते,
तुझ्याशिवाय काही सुचत नाही,
तुझी आठवण मला रोज खातेय.

दूर असलीस तू मात्र जवळ आहेस,
प्रत्येक श्वासात तुझं नाव असतं,
तुझ्याशिवाय दिवस कटत नाहीत,
तुला खूप मिस करतोय मी रोज.

तुझं नाही असणं जाचतंय रोज,
तुझी आठवण डोळ्यांत पाणी आणते,
तुला भेटायची इच्छा असते मनात,
पण नशीबात नाही असं काही.

रात्री तुझा विचार करून डोळे भरतात,
तुझी उणीव मनाला लागतेय,
तू दूर आहेस पण मनात नाहीस कधी,
तुझी आठवण सतत मला हसवते आणि रडवते.

तुझ्या सोबतचे क्षण आठवतात रोज,
तुझी कमी मनाला जाचतेय,
दूर आहेस तू पण जिवात आहेस,
तुझं न असणं मला खूप खातंय.

तुझ्या शिवाय ही जगण्याची सफर अधुरी आहे,
तुझी आठवण मनाला शांती देते,
तुला भेटायला नशीब लागते,
तुझी आस सोडली नाहीये मी अजूनही.

तुझ्या न असण्याची भीती वाटते मनाला,
तुझी आठवण सतत घेरतेय मला,
तू दूर असलीस तरी जवळच आहेस,
तुझी उणीव मनात सदा राहते.

तुझ्या शिवाय जगणं कसं, हे विसरलोय,
तुझी आठवण मनाला नाही सोडत,
प्रत्येक रात्री तुझ्याचच विचार येतात,
तुझ्याविना दिवस कसे कटतात, हेच कळत नाही.

तुझी कमी भासतेय रोज,
तुझ्या आठवणीत दिवस गेला कळतही नाही,
तुझा हसरा, तुझं बोलणं सगळं आठवतं,
तुझ्याविना मन अजूनही अधुरं आहे.

तुझी उपस्थिती मनात सतत असते,
तुझ्या न असण्याची जाणीव दुखवते,
तुझ्यासाठी मनात ठेवलेली ती जागा रिकामी आहे,
तुझी आठवण रोज मनाला खातेय.

गर्दीत असतो पण एकटा आहे,
कुणाला नाही समजत माझं मन,
सगळे बोलतात पण कुणी ऐकत नाही,
या एकटेपणात जगतोय मी आता.

एकटेपणा ही सवय नव्हती माझी,
पण आता या सवयीशी जगतो मी,
कुणाला नाही हवा माझा साथ,
तरीही जगतो मी हसतमुखाने.

रात्री एकटा असतो तेव्हा विचार खातात,
दिवसा हसतो पण मनातून रडतो,
लोकं भेटतात पण कोणी जवळचं नाही,
या एकाकी सफरीत मी अडकलोय.

कुणीही नाही माझं ऐकायला,
प्रत्येक वेदना स्वतःतच सामावली आहे,
जगतो आहे दिवस पण जगण्याची इच्छा नाहीये,
या एकाकीपणात मी हरवलोय.

एकटेपणा सोबत देतो आता,
लोकांच्या गर्दीत असून हरवलोय,
कुणाचाही साथ नाही आणि हवाही नाही,
या मनाला शांती देणारं तू सोडून गेलास.

हसतो सगळ्यांसमोर पण मन रडतंय,
एकटेपणाची वेदना मनाला खातेय,
कुणाला मनातलं सांगायला नाहीये,
या एकाकी दुनियेत फक्त मी आणि माझं मन.

रात्री जागत राहतो एकट्यानेच,
आठवणी येतात आणि वेदना देतात,
एकटेपणा हाच साथीदार बनलाय आता,
यातच जगण्याची सवय लागतेय.

लोकं आजूबाजूला असतात पण कुणीच जवळ नाही,
एकटेपणाची जाणीव मनाला घेरतेय,
स्वतःशीच बोलतो आता रोज,
या सफरीत मी एकटाच राहिलोय.

एकटेपणा मला जाचतोय,
पण कुणाला सांगता येत नाही,
हसतो बाहेरून पण मन तुटलंय आतून,
या एकाकी जीवनात मी अडकलोय.

कुणीच नाही मला समजायला,
प्रत्येक दुःख स्वतःतच दाबतो मी,
एकटेपणा हाच आता साथ आहे,
यातच मी जगायला शिकलोय.

तुझ्या प्रेमात पडलो आणि तुझ्याचवर तुटलो,
विश्वास ठेवलास तुझ्यावर पण तू फसवलंस,
तुटलेल्या काळजाला जोडता येत नाही,
आता फक्त वेदना आणि आठवणी राहिल्यात.

प्रेम केलं खऱ्या मनानं,
पण तुला फक्त खेळायचं होतं,
तोडलंस तू मनाला पण कुठे विचारलं का मला,
की मी तुझ्याशिवाय कसा जगणार?

तुझ्यासाठी सर्वस्व दिलं पण तूने काहीच दिलं नाही,
तुटलेल्या मनाला जोडायला कुणीच नाही आता,
तुझ्यामुळे प्रेमावरचा विश्वास उडाला,
तुटलंय हृदय आता भरता येण्यासारखं नाही.

तुझ्या विश्वासघाताने काळीज तुटलंय,
तू दिलेली वेदना कधीच विसरणार नाही,
प्रेम केलं खरं पण तू खोटं निघालीस,
आता तुझ्याशिवाय जगायचं शिकतोय मी.

तोडलंस तू हृदय पण हसत राहिलो मी,
तुझ्या धोक्याची वेदना मनात दाबली,
तू दूर गेलीस पण तुझी आठवण राहिली,
या तुटलेल्या मनाला आता कोण भरणार?

विश्वास होता तुझ्यावर पण तूने खंडित केला,
तुझ्या प्रेमात मी सगळं गमावलं,
तुटलेल्या मनाला जोडायला कुठे शक्ती नाहीये,
तुझ्यामुळेच आता कुणावरही विश्वास नाही.

तुझ्यासाठी हसत होतो, तुझ्यासाठी जगत होतो,
पण तूने मनाला तोडलं निर्दयपणे,
आता तुटलेल्या काळजासोबत जगतोय,
तुझ्याशिवाय जगायला शिकतोय रोज.

तुझं प्रेम खोटं होतं पण मी खरं प्रेम केलं,
तुझ्या विश्वासघाताने मन तुटलं,
आता फक्त वेदनाच शिल्लक राहिली,
या तुटलेल्या काळजासोबत आता जगतो मी.

प्रेम केलं मनापासून पण तूने मनाला दुखवलं,
तुझ्यासाठी सगळं सोडलं पण तूने मला सोडलं,
तुटलेलं हृदय घेऊन जगतोय आता,
तुझ्या प्रेमावर विश्वास ठेवणं ही माझी मोठी चूक होती.

तूने दिलेली वेदना कधीच विसरणार नाही,
तुझ्यामुळे काळीज तुटलं आता भरता येणार नाही,
तुझ्या विश्वासघाताने प्रेमावरचा विश्वास गेला,
आता फक्त आठवणींसोबत जगतोय मी.

आयुष्य शिकवतं रोज नवीन धडे,
संघर्षातच सापडतं खरं आयुष्य,
हरायची भीती असते पण लढायचं थांबत नाही,
यातच खरी शक्ती सापडतेय.

जगणं सोपं नाहीये, रोज लढायचं लागतं,
कुणीही कळत नाही या संघर्षाचं,
पण हार मानली नाही अजूनही,
या आयुष्यात अजूनही उभा आहे.

आयुष्यात संघर्ष येतात रोज,
पण हार मानायची नाही,
जिद्द असते मनात,
यातच खरं यश सापडतं.

थकलो आहे पण थांबलो नाही,
आयुष्याची धडपड सतत सुरु आहे,
लढणं शिकवलं या जीवनाने,
यातच जगण्याची खरी गोडी आहे.

आयुष्य सोपं नसतं कुणाचंही,
संघर्षांतच बनतो खरा व्यक्तिमत्व,
हार न मानता लढायचं असतं,
यातच जगण्याचा अर्थ आहे.

रोज नवीन अडचणी येतात,
पण हिम्मत नाही हरवली अजूनही,
लढतो आहे एकट्यानेच,
या संघर्षातच ताकद मिळतेय.

आयुष्य शिकवतं सतत नवं काही,
संघर्षातच सापडतो खरा आनंद,
हार मानणं नाहीये माझ्या स्वभावात,
या लढाईतच जगतोय आता.

कधी कधी थकवा येतो पण थांबत नाही,
आयुष्याचा संघर्ष सतत चालू असतो,
जिंकायचं असतं तर लढायचं लागतं,
यातच मिळतो जगण्याचा अर्थ.

आयुष्यात संघर्ष असतोच,
पण हार मानली नाही कधी,
लढण्याची हिम्मत असते मनात,
यातच मिळतं खरं बळ.

जगतो आहे संघर्षांतच,
आयुष्याची धडपड कधी थांबत नाहीये,
पण हार न मानताच पुढे जातो,
या लढाईतच सापडलं खरं मी.

विश्वास ठेवला होता तुझ्यावर,
पण तूने तोडला तो विश्वास,
दुखवलंस मनाला पण कधी विचारलं नाहीस,
की तुझ्या विश्वासघाताने माझं काय झालं?

विश्वास होता तुझ्यावर पण तू खोटा निघालास,
फसवलं मला तुझ्या प्रेमाच्या नावाने,
आता कुणावरही विश्वास ठेवायची हिम्मत नाहीये,
तुझ्यामुळेच विश्वासावरचा विश्वास संपला.

तुझ्यासाठी सगळं मानलं पण तूने दगा दिला,
विश्वास मोडला तुझ्या स्वार्थासाठी,
दुखवलंस मला पण तुला कळलं नाही,
तुझ्यामुळे आता कुणावरही विश्वास बसत नाही.

जवळच्या माणसाने दुखवलं तेव्हा वेदना जास्त होते,
विश्वासघात केलास तूने निर्दयपणे,
तुझ्यावर विश्वास ठेवणं ही मोठी चूक होती,
आता फक्त वेदना शिल्लक राहिली.

विश्वास ठेवला पण तुझ्याने मोडला तो,
तुझ्या धोक्याने मन तुटलंय,
तुझ्यासाठी सगळं सोडलं पण तूने मला सोडलं,
आता विश्वासावरचा विश्वास राहिलाच नाही.

तुझ्या विश्वासघाताने मनाला खूप दुखवलं,
विश्वास होता पण तूने तो मोडला,
तुझ्यामुळेच आता कुणावरही विश्वास ठेवता येत नाही,
या वेदनेतच जगतोय मी आता.

विश्वास केला तुझ्यावर पण तू निघालास खोटा,
फसवलं मला तुझ्या प्रेमाच्या नावाने,
दुखवलं मनाला पण तुला वाईट वाटलं नाही,
तुझ्यामुळे आता विश्वासावरचा भरवसा नाही.

तुझ्या धोक्याने विश्वास मोडला,
तुझ्यावर अंधविश्वास ठेवला पण तू निघालास खोटा,
दुखवलं मनाला निर्दयपणे,
आता विश्वासावरचा विश्वास संपलाय.

विश्वास होता तुझ्यावर पण तुझ्याने तो खंडित केला,
तुझ्यामुळेच आता कुणावरही विश्वास बसत नाही,
दुखवलंस मला प्रेमाच्या नावाने,
या विश्वासघाताची वेदना सतत खातेय.

विश्वास केला तुझ्यावर पण तूने तोडला तो,
तुझ्यामुळे आता विश्वासावरचा भरवसा नाही,
दुखवलं मनाला तुझ्या स्वार्थासाठी,
या वेदनेसोबत आता जगायचं शिकतोय.

तुझ्या आठवणी येतात रोज,
तुझ्या सोबतचे क्षण मनात जिवंत असतात,
तू नाहीस जवळ पण मनात सतत आहेस,
या आठवणींतच जगतोय मी.

आठवणी मनाला रडवतात आणि हसवतातही,
तुझी याद येते तेव्हा सगळं थांबतं,
तुझ्या सोबतचे क्षण परत मिळत नाहीत,
पण तुझी आठवण मनात सदा असते.

तुझ्या आठवणीत हरवून जातो रोज,
तुझ्या सोबतचे दिवस आठवतात,
तू नाहीस आता जवळ,
पण तुझी आठवण मनात सदा जिवंत आहे.

तुझी आठवण मनाला खातेय,
तुझ्या सोबतचे क्षण परत मिळत नाहीत,
तू दूर असलीस तरी जवळच वाटतेस,
आठवणींच्या या सफरीत हरवलोय मी.

आठवणी येतात अनेक वेळा,
तुझ्या सोबतचे ते हसणं रडणं सगळं आठवतं,
तू नाहीस आता पण तुझी याद आहे,
या आठवणींतच जगतोय मी.

तुझ्याशिवाय दिवस कटत नाहीत,
तुझी आठवण मनाला नाही सोडत,
तुझ्या सोबतचे क्षण आठवतात रोज,
आठवणींच्या या गोष्टी मनात सदा राहतात.

आठवणी मनात जिवंत आहेत,
तुझा हसरा, तुझं बोलणं सगळं आठवतं,
तू दूर असलीस तरी मनात जवळच आहेस,
आठवणींतच तू सदा राहशील.

तुझी आठवण रात्रंदिवस मनात राहते,
तुझ्या सोबतचे दिवस परत मिळत नाहीत,
पण तुझी याद कधीच जात नाही,
या आठवणींसोबत जगतोय मी.

तुझ्या आठवणीत मी हरवलोय,
तुझ्याशिवाय सगळं रिकामं वाटतं,
तुझा आवाज, तुझं हसणं सगळं आठवतं,
आठवणींच्या या जगात तू सदा आहेस.

तुझी आठवण मनात जिवंत आहे,
तुझ्या सोबतचे क्षण परत मिळत नाहीत,
तू नाहीस आता पण मनात सदा आहेस,
आठवणींतच तू जिवंत आहेस.

हसतो आहे बाहेरून पण मन रडतंय,
कुणाला कळत नाही आतलं दुःख,
चेहऱ्यावर हसू असतं पण मनात वेदना,
ही मूक वेदना कुणाला सांगता येत नाही.

सगळ्यांना हसवतो पण स्वतःच रडतो,
मनात वेदना असते पण बोलता येत नाही,
चेहऱ्यावर हसरा असतो पण मन अधुरं,
या मूक वेदनेत जगतोय मी.

मनातलं दुःख कुणाला सांगता येत नाही,
हसतो आहे बाहेरून पण मन तुटलंय,
आतली वेदना कुणाला कळत नाही,
या शांततेतच रडतोय मी.

डोळ्यांत अश्रू असतात पण हसू चेहऱ्यावर,
मनात वेदना असते पण कुणाला दिसत नाही,
बोलता येत नाही आतलं दुःख,
या मूक वेदनेतच जगतो मी.

हसरा चेहऱ्यावर पण मन रडतंय आतून,
कुणाला सांगता येत नाही मनातलं दुःख,
जगतो आहे पण जगण्याची इच्छा नाही,
या मूक वेदनेत हरवलोय मी.

मनातली वेदना कुणाला कळत नाही,
चेहऱ्यावर हसरा असतो पण मन रडतं,
दुःख बोलता येत नाही कुणाला,
या शांततेतच रडतो मी रोज.

कुणाला सांगता येत नाही मनातलं दुःख,
हसतो बाहेरून पण मन तुटलंय,
आतली वेदना मनात दाबतो,
या मूक वेदनेत जगतोय मी.

चेहऱ्यावर हसू असतं पण डोळ्यांत वेदना,
कुणाला दिसत नाही मनातलं दुःख,
बोलता येत नाही आतली व्यथा,
या शांततेतच रडतो मी रोज.

हसतो आहे सगळ्यांसमोर पण मन रडतंय,
कुणाला सांगता येत नाही मनातली वेदना,
चेहऱ्यावर हसरा असतो पण मन तुटलंय,
या मूक वेदनेत जगतोय मी.

मनातलं दुःख कुणाला कळत नाही,
चेहऱ्यावर हसू असतं पण मन रडतं,
बोलता येत नाही आतली वेदना,
या शांततेतच हरवलोय मी.

तुटलो होतो पण परत उभा राहिलो,
जखमा आहेत पण आता भरतायात,
आशा सोडली नाही कधीही,
या जीवनात पुन्हा जगायला शिकतोय.

जखमांनी शिकवलं जगायला,
वेदना होती पण आता भरून येतोय,
हार मानली नाही कधीही,
पुन्हा उभा राहायला शिकतोय.

आयुष्यात दुःख आलं पण तुटलो नाही,
जखमा भरून येतायात हळूहळू,
आशा ठेवतो मनात सतत,
पुन्हा जगायला शिकतोय मी.

स्वतःवर प्रेम करायला शिकलो,
जखमा होत्या पण आता भरतायात,
हार मानली नाही कधी,
या जीवनात पुन्हा हसायला शिकतोय.

तुटलो होतो पण पुन्हा उभा राहिलो,
वेदना होती पण आशा सोडली नाही,
जखमा भरतायात आता,
पुन्हा जगायला शिकतोय मी.

आशा आहे मनात अजूनही,
जखमा भरून येतायात हळूहळू,
तुटलो होतो पण हार मानली नाही,
पुन्हा जगायला शिकतोय मी.

स्वतःला समजायला शिकलो,
जखमा होत्या पण आता भरतायात,
आशा ठेवतो मनात सतत,
पुन्हा हसायला शिकतोय मी.

वेदना होती पण हार मानली नाही,
जखमा भरतायात आता,
स्वतःवर प्रेम करायला शिकलो,
पुन्हा जगायला शिकतोय मी.

तुटलो होतो पण पुन्हा उभा राहिलो,
आशा सोडली नाही मनात,
जखमा भरून येतायात हळूहळू,
पुन्हा जगायला शिकतोय मी.

जखमा होत्या पण भरून येतायात,
आशा ठेवली मनात सदा,
हार मानली नाही कधीही,
पुन्हा हसायला शिकतोय मी.

सांगायचं होतं बरंच काही,
पण शब्द सापडले नाहीत कधी,
तुझ्यासाठी मनात भावना होत्या अनेक,
पण बोलता आली नाहीत कधीच.

मनात होतं बरंच काही,
पण ओठांवर आलं नाही,
तुझ्यासाठी प्रेम होतं मनात,
पण सांगता आलं नाही.

तुला सांगायचं होतं मनातलं सगळं,
पण शब्द मिळाले नाहीत,
तुझ्यासाठी मनात भावना होत्या,
पण व्यक्त करता आल्या नाहीत.

न सांगितलेले शब्द मनात राहतात,
तुझ्यासाठी प्रेम होतं पण बोलता आलं नाही,
मनात ठेवलं सगळं दाबून,
आता फक्त आठवणी शिल्लक आहेत.

मनात होतं सांगायचं बरंच काही,
पण वेळ मिळाली नाही,
तुझ्यासाठी भावना होत्या अनेक,
पण व्यक्त करता आल्या नाहीत.

तुला सांगायचं होतं मनातलं सगळं,
पण शब्द सापडले नाहीत,
न सांगितलेले शब्द मनात राहतात,
आणि मनाला खातात रोज.

मनात होतं बरंच काही,
पण बोलता आलं नाही,
तुझ्यासाठी भावना होत्या,
पण व्यक्त करता आल्या नाहीत.

न सांगितलेलं प्रेम मनात राहतं,
तुला सांगायचं होतं पण शब्द सापडले नाहीत,
आता फक्त आठवणींतच जगतो,
न सांगितलेल्या शब्दांसोबत.

मनात होतं सांगायचं तुला,
पण वेळ गेली हातातून,
न सांगितलेले शब्द मनात राहतात,
आणि मनाला खातात रोज.

तुझ्यासाठी भावना होत्या मनात,
पण बोलता आल्या नाहीत,
न सांगितलेलं प्रेम मनात राहतं,
आणि आठवणींतच जगतो आता.

आईची ममता कधीच शब्दांत मावत नाही,
तिच्या प्रेमात सगळं आहे,
तिची काळजी, तिचं स्नेह सगळं खास आहे,
आईशिवाय हे जीवन अपूर्ण आहे.

बाबांचं मौन प्रेम सांगायला शब्द कमी पडतात,
त्यांच्या त्यागात सगळं सामावलेलं असतं,
बाबांशिवाय हे आयुष्य अधुरं आहे,
त्यांच्या आशीर्वादानेच सगळं शक्य होतं.

कुटुंब म्हणजे आपला आधार,
त्यांच्या प्रेमातच आपण जगतो,
कुटुंबाशिवाय जीवन रिकामं वाटतं,
त्यांच्या सोबतीनेच सगळं सुंदर आहे.

आईची ममता आणि बाबांचं मार्गदर्शन,
कुटुंबाचं प्रेम अनमोल असतं,
त्यांच्या सोबतीनेच आपण जगतो,
कुटुंबाशिवाय जीवन अधुरं आहे.

कुटुंबाचं प्रेम खरं असतं,
त्यांच्या त्यागात सगळं सामावलेलं असतं,
आई बाबांच्या आशीर्वादाने सगळं शक्य होतं,
कुटुंबाशिवाय जीवन रिकामं आहे.

आईची काळजी आणि बाबांचं मौन प्रेम,
कुटुंबाचं प्रेम शब्दांत मावत नाही,
त्यांच्या सोबतीनेच आपण जगतो,
कुटुंबाशिवाय जीवन अधुरं आहे.

कुटुंबाचं प्रेम अनमोल असतं,
त्यांच्या त्यागात सगळं सामावलेलं असतं,
आई बाबांच्या आशीर्वादाने सगळं शक्य होतं,
कुटुंबाशिवाय जीवन रिकामं आहे.

आईची ममता आणि बाबांचं मार्गदर्शन,
कुटुंबाचं प्रेम शब्दांत मावत नाही,
त्यांच्या सोबतीनेच आपण जगतो,
कुटुंबाशिवाय जीवन अधुरं आहे.

कुटुंबाचं प्रेम खरं असतं,
त्यांच्या त्यागात सगळं सामावलेलं असतं,
आई बाबांच्या आशीर्वादाने सगळं शक्य होतं,
कुटुंबाशिवाय जीवन रिकामं आहे.

आईची काळजी आणि बाबांचं मौन प्रेम,
कुटुंबाचं प्रेम शब्दांत मावत नाही,
त्यांच्या सोबतीनेच आपण जगतो,
कुटुंबाशिवाय जीवन अधुरं आहे.

वेळ बदलतो आणि लोक बदलतात,
भूतकाळ आठवतो पण परत येत नाही,
बदलासोबत जगायला शिकतो,
वेळानेच सगळं शिकवलं.

वेळ कुणाची वाट पाहत नाही,
बदलतो सगळं आपोआप,
भूतकाळ होता सुंदर पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं बदलवलं.

वेळोवेळी बदल होतात,
लोक बदलतात आणि परिस्थितीही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.

वेळ बदलतो आणि आपणही बदलतो,
भूतकाळ आठवतो पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.

वेळ कुणाची वाट पाहत नाही,
बदलतो सगळं आपोआप,
भूतकाळ होता सुंदर पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं बदलवलं.

वेळोवेळी बदल होतात,
लोक बदलतात आणि परिस्थितीही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.

वेळ बदलतो आणि आपणही बदलतो,
भूतकाळ आठवतो पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.

वेळ कुणाची वाट पाहत नाही,
बदलतो सगळं आपोआप,
भूतकाळ होता सुंदर पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं बदलवलं.

वेळोवेळी बदल होतात,
लोक बदलतात आणि परिस्थितीही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.

वेळ बदलतो आणि आपणही बदलतो,
भूतकाळ आठवतो पण परत येत नाही,
वेळानेच सगळं शिकवलं,
बदलासोबत जगायला शिकतो.